Расійскі сыр на паліцах: як не купіць фальсіфікат з пальмавым алеем

Уводзіны: Сырная рулетка на беларускіх прылаўках

Уявіце: вы купляеце духмяны кавалак расійскага сыру, прадчуваючы сметанковы смак, а атрымліваеце бязсмачны «пластылін» з раслінным тлушчам. На жаль, гэта не рэдкі выпадак. Паводле дадзеных расійскіх кантралюючых органаў, доля фальсіфікату на іх рынку можа дасягаць 30-40%. А паколькі Расія — ключавы пастаўшчык сыроў у Беларусь, гэтыя трывожныя лічбы непасрэдна датычацца кожнага з нас.

Фальсіфікат — гэта не проста падман спажыўца і ўдар па кашальку. Гэта прамая пагроза здароўю. Замена натуральнага малочнага тлушчу таннымі расліннымі аналагамі, у першую чаргу пальмавым алеем, які не прайшоў належнай ачысткі, пагражае паступленнем у арганізм шкодных трансжыроў. Яны правакуюць сардэчна-сасудзістыя захворванні, атлусценне і іншыя праблемы. Час навучыцца адрозніваць збожжа ад пустазелля і выбіраць сапраўдны, якасны сыр.

Чаму сыр падрабляюць і ў чым галоўная небяспека?

Корань праблемы — у эканоміцы. Малочны тлушч — самы дарагі кампанент сыру. Для вытворчасці 1 кг якаснага сыру патрабуецца каля 10-11 літраў малака. Нядобрасумленныя вытворцы, імкнучыся знізіць сабекошт і атрымаць звышпрыбытак, ідуць на падман: замяняюць малочны тлушч часткова або цалкаам на танныя раслінныя тлушчы. Часцей за ўсё гэта пальмавы, какосавы або соевы алей.

Такі прадукт па законе не можа называцца «сырам». Яго карэктнае найменне — «малакаутрымліваючы прадукт з заменнікам малочнага тлушчу, выраблены па тэхналогіі сыру» або прасцей — «сырны прадукт». Аднак вытворцы часта маскіруюць яго, выкарыстоўваючы падобныя назвы, дызайн упакоўкі і выстаўляючы на адной паліцы з сапраўднымі сырамі. Галоўная небяспека крыецца ў складзе гэтых заменнікаў. Тэхнічны пальмавы алей, які выкарыстоўваецца ў танных падробках, багаты трансжырамі, якія наш арганізм не ў стане правільна перапрацаваць. Яны назапашваюцца, павышаючы ўзровень «дрэннага» халестэрыну і ствараючы бляшкі на сценках сасудаў.

Чытаем этыкетку: першыя прыкметы падману

Першы і галоўны бар'ер на шляху фальсіфікату — ваша ўвага да ўпакоўкі і складу. Некалькі ключавых момантаў дапамогуць адсеяць большасць падробак яшчэ ў краме.

1. Назва і цана

На ўпакоўцы павінна быць выразна напісана «Сыр». Любыя варыяцыі накшталт «Сырны прадукт», «Сырок», «СырОк» — гэта спроба ўвесці ў зман. Цана — другі важны маркер. Якасны сыр не можа каштаваць танна. Прыкіньце самі: калі для 1 кг сыру трэба 10 літраў малака коштам (умоўна) 1.5 рубля за літр, то толькі сыравіна абыдзецца ў 15 рублёў. Дадайце сюды выдаткі на вытворчасць, лагістыку, нацэнку крамы. Калі вы бачыце на прылаўку сыр па цане 15-18 рублёў за кілаграм — гэта амаль напэўна прадукт з расліннымі тлушчамі.

2. Склад прадукту

Вывучыце спіс інгрэдыентаў. У складзе сапраўднага сыру, зробленага па ДАРСТ 32260-2013, могуць быць толькі:

• Малако (каровінае, цэльнае або нармалізаванае)
• Заквасачныя мікраарганізмы (малочнакіслыя бактэрыі)
• Малаказгортваючыя ферментныя прэпараты (жывёльнага або мікробнага паходжання)
• Соль павараная харчовая
• Дапушчальныя натуральныя фарбавальнікі (аната, бэта-карацін) і ўшчыльняльнік (хларыд кальцыя)

3. Маркіроўка і вытворца

Звярніце ўвагу на стандарт, па якім выраблены прадукт. Абрэвіятура ДАРСТ (Дзяржаўны стандарт) дае больш гарантый якасці, чым ТУ (Тэхнічныя ўмовы), якія вытворца распрацоўвае сам. Праверце інфармацыю пра вытворцу: наяўнасць поўнага адраса, тэлефона. Салідныя заводы не хаваюць сваіх кантактаў.

Візуальная і арганалептычная праверка

Калі этыкетка не выклікае падазрэнняў, ацаніце сам прадукт. Нават праз упакоўку можна заўважыць трывожныя знакі.

• Колер. Занадта яркі, «хімічны» жоўты колер можа сведчыць аб перавышэнні фарбавальніка, якім часта маскіруюць няякасную сыравіну. Натуральны сыр мае адценне ад белага да светла-жоўтага.
• Кансістэнцыя. На зрэзе сыр павінен быць аднастайным, з характэрным для сорту малюнкам «вочак». Калі сыр крышыцца, ламаецца, мае рыхлую структуру — магчыма, была парушана тэхналогія або выкарыстоўваліся раслінныя тлушчы.
• «Слёзкі». Кропелькі вільгаці на зрэзе — гэта нармальна, гэта сыроватка. А вось кроплі тлушчу, масляністая плёнка, асабліва якая з'яўляецца пры пакаёвай тэмпературы, — верная прыкмета наяўнасці раслінных тлушчаў.
• Пах і смак. Сапраўдны сыр валодае выразным сметанковым, кісламалочным водарам і смакам. Фальсіфікат часта мае слабы, невыразны пах або аддае мылам, маргарынам. Паслясмак у яго «сальны», а кансістэнцыя ў роце можа нагадваць пластылін, які прыліпае да зубоў.

Што рабіць, калі вы купілі фальсіфікат?

Калі вы ўпэўнены, што вам прадалі падробку пад выглядам сапраўднага сыру, вы маеце права абараніць свае правы. У Беларусі наглядам за якасцю харчовай прадукцыі займаюцца органы Дзяржстандарту і тэрытарыяльныя цэнтры гігіены і эпідэміялогіі (санстанцыя). Захавайце чэк і ўпакоўку прадукту. Сфатаграфуйце ўсе неадпаведнасці. Вы можаце напісаць афіцыйны зварот у гэтыя інстанцыі, прыклаўшы доказы. Гэта дапаможа ініцыяваць праверку вытворцы або гандлёвай кропкі і засцерагчы іншых спажыўцоў ад падману.

Быць інфармаваным спажыўцом — лепшая абарона ад няякасных тавараў. Не лянуйцеся траціць хвіліну ў краме на вывучэнне этыкеткі. Выбірайце прадукцыю правераных вытворцаў. І памятайце, што занадта нізкая цана на сыр — гэта амаль заўсёды прыкмета кампрамісу з якасцю і, магчыма, з вашым здароўем.

Каб спрасціць праверку інфармацыі пра тавар прама ля паліцы, выкарыстоўвайце мабільны дадатак «ДАРСТ Інспектар». Адсканаваўшы штрых-код, вы зможаце хутка атрымаць дадзеныя пра вытворцу, праверыць, ці адпавядае прадукт заяўленым стандартам, і прачытаць водгукі іншых пакупнікоў. Гэта зручны інструмент у барацьбе за якасныя і бяспечныя прадукты на вашым стале.